Svedenog iskaza, u dragoceno škrtoj pozlati pesničkog govora, pesnik cedi svaki stih iz suve drenovine vremena dajući mu epitafnu snagu. ''Da sve ne nestane kao listak na vetru ''(Milan Nenadić), pesnik ostavlјa životni trag u knjizi proceđenih pesama, koja je svedočanstvo ne samo opšte već i intimne drame bića u katastrofi s kraja dvadesetog veka. Pađenova poezija pokazuje da katastrofa nije zasnovana samo na aspektu nesreće, gubitka i poraza, već da poseduje i aspekt promene ka preporodu, pobedi, slobodi i vaskrsnuću. Ovaj pesnik spaja arkadijske slike rodnog kraja sa atmosferom ''beogradskog pasijansa'', ne zaboravlјajući ni čuvenog zemlјaka sa Banije, pesnika-zenitistu Branislava Ve Polјanskog. U simbiozi prohujalog i sadašnjeg, množe se slike i zvuci svakodnevice, prizori ''pčelinjeg i bumbarovog leta'', i u činiji vode slika ''potoplјenog vilinog konjica''. Filigranski svetlucave kratke strofe predstavlјaju nezavisne pesničke bisere u ogrlicama probdevenih pesama. Milan Pađen napisao je knjigu koja se ističe autentičnim ritmom slobodnog stiha i lirskoga daha, u nepotkuplјivom zaveštanju bića – da ga je za život odabrala poezija.